Nationaal Referentiecentrum Dyslexie

Alleen NRD-KD zorgverleners mogen dyslexieverklaring afgeven

10 februari 2016: De mogelijkheid om snel een dyslexieverklaring te kopen of te krijgen zonder dat er gedegen onderzoek is gedaan of er werkelijk sprake is van dyslexie, moet hard worden aangepakt. Dat stelt Remco Reij van de adviesraad van NRD-KD, kwaliteitsinstituut van dyslexiezorgverleners. Als er zorgverleners zijn die bij NRD-KD zijn aangesloten en zich schuldig lijken te maken aan dergelijke praktijken, dan worden zij stevig aan de tand gevoeld.


Dubieus
De reactie volgt op het bericht van Rambam, televisieprogramma van de VARA waarin dubieuze praktijken worden ‘ontmaskerd’. Vanavond staat de uitzending geheel in het teken van het gemak waarmee dyslexieverklaringen worden verstrekt.
Elk jaar duikt er weer een verhaal op dat er zoveel dyslexieverklaringen in omloop zijn. Sinds vergoede dyslexiezorg bestaat, is dat niet het geval in het basisonderwijs. Daar geldt een beproefd systeem van signalering (basisschool), doorverwijzing (gemeente), vergoed onderzoek en eventueel behandeling (dyslexiezorgverlener). Kinderen die niet ernstig dyslectisch zijn, krijgen geen vergoede behandeling. Ze krijgen, als ze wel dyslectisch zijn, eventueel een dyslexieverklaring. Op die manier kunnen zij bijvoorbeeld hulpmiddelen aanvragen of meer tijd voor het maken van toetsen regelen. Al met al gaat het om ongeveer 7 procent van de kinderen die een dyslexieverklaring krijgen in het basisonderwijs. NRD-KD zien streng toe op het naleven van die voorwaarden.

Strikte voorwaarden
Remco Reij: ‘Op middelbare scholen zijn er ineens veel meer dyslexieverklaringen. Soms heeft wel dertig procent van de kinderen in een klas een dyslexieverklaring. Dat is absurd.’
NRD-KD strijdt al jaren tegen de klakkeloze uitgifte van dyslexieverklaringen. Een dyslexieverklaring zou een verklaring moeten zijn die aan strikte voorwaarden voldoet en die alleen wordt afgegeven door een dyslexiezorgverlener die is aangesloten bij NRD-KD. NRD-KD is graag bereid met het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen te overleggen hoe zo’n verklaring eruit zou moeten zien.’
In de tussentijd moet die wildgroei aan dyslexieverklaringen stevig worden aangepakt. Scholen zouden kunnen beginnen met een dyslexieverklaring te eisen die een van de NRD-KD aangesloten zorgverleners heeft afgegeven.

Andere oplossing
Dyslexieverklaringen geven leerlingen recht op meer tijd, compensatie in de studiekosten en soms de inzet van hulpmiddelen tijdens toetsen. Er is geen enkele andere verklaring die hiervoor kan zorgen. Remco Reij: ‘Als een kind vanwege een andere beperking meer tijd nodig heeft, dan zou dáárvoor ook een oplossing in het leven geroepen moeten worden. Worden dyslexieverklaringen voor dit doel misbruikt, dan bestaat het risico dat de mogelijkheden die een dyslexieverklaring biedt uiteindelijk worden ingetrokken. Hier zijn de kinderen die werkelijk beperkt zijn door de diagnose dyslexie dan de dupe van. Dat kán nooit de bedoeling zijn.’